Бо фаро расидани фасли баҳор, ташрифи сайёҳон ба яке аз мавзеъҳои машҳури Тоҷикистон — Искандаркӯл — оғоз мегардад. Ин макони зебо, ки дар доманаи кӯҳҳои Фон ҷойгир аст, бо табиати нотакрор, ҳавои соф ва манзараҳои дилфиребаш диққати ҳар як меҳмонро ба худ ҷалб мекунад.
Дар фасли баҳор, вақте ки табиат аз хоби зимистон бедор мешавад, гирду атрофи кӯл сабзу хуррам гардида, оби он боз ҳам софу зебо менамояд. Маҳз дар ҳамин давра сайёҳон аз дохил ва хориҷи кишвар ба ин минтақа сафар намуда, аз зебоии табиат ва оромии муҳит баҳра мебаранд.
Дар ин мавзеъ сайёҳон метавонанд ба сайругашти пиёдагардӣ бароянд, дар соҳили кӯл истироҳат кунанд, аксҳои хотирмон бигиранд ва аз ҳавои тозаи кӯҳӣ лаззат баранд. Ҳамчунин, дар атрофи кӯл мавзеъҳои дигари ҷолиб низ мавҷуданд, ки сафарро боз ҳам хотирмон мегардонанд.
Ҳамзамон, дар доираи тадбирҳои созандагию бунёдкорӣ дар мавзеъи сайёҳии Искандаркӯл корҳои назарраси сохтмонӣ ва ободонӣ идома доранд. Бунёди иншооти муосири хизматрасонӣ, беҳсозии роҳҳои дохилӣ, насби аломатҳои роҳнамо ва омода намудани ҷойҳои истироҳатӣ аз ҷумлаи иқдомҳое мебошанд, ки ҷиҳати рушди инфрасохтори сайёҳӣ амалӣ шуда истодаанд.
Ин тадбирҳо барои қабули шоистаи сайёҳони дохиливу хориҷӣ ва муаррифии бештари имкониятҳои сайёҳии минтақа заминаи мусоид фароҳам месозанд.
Дар маҷмӯъ, метавон гуфт, ки бо фаро расидани баҳор Искандаркӯл боз ҳам зеботар гардида, дарҳои худро ба рӯйи дӯстдорони табиат боз мекунад. Ин мавзеъ на танҳо ҷои истироҳат, балки макони илҳом ва оромиши рӯҳӣ барои ҳар як меҳмон мебошад.
