Дар доираи омодагиҳо ба таҷлили ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Душанбе корҳои ободониву кабудизоркунӣ вусъати бесобиқа касб намудаанд. Бо татбиқи тадбирҳои густурдаи сабзазоркунӣ ва беҳсозии муҳити шаҳрӣ симои пойтахт рӯз аз рӯз зеботар гардида, барои сокинону меҳмонон фазои боз ҳам мусоиду ҷолиб фароҳам оварда мешавад.
Тибқи иттилои масъулон, дар доираи корҳои ободонӣ ва кабудизоркунӣ дар кӯчаву хиёбонҳо, боғҳои фарҳангиву фароғатӣ, гулгаштҳо ва дигар мавзеъҳои ҷамъиятии пойтахт зиёда аз 13 миллион гулу буттаҳои мавсимӣ, бисёрсола ва ороишӣ шинонида шудаанд. Ин иқдом ба ҳусну таровати шаҳр ҷилои тоза бахшида, муҳити зистро боз ҳам зебову дилнишин гардонидааст.
Имрӯзҳо боғу гулгаштҳо ва хиёбонҳои Душанбе бо гулҳои рангоранг ва ниҳолҳои ороишӣ оро ёфта, таваҷҷуҳи сокинон ва меҳмонони пойтахтро ба худ ҷалб мекунанд. Корҳои сабзазоркунӣ дар баробари беҳтар намудани вазъи экологӣ барои ташкили муҳити мусоиди истироҳату фароғат ва рушди сайёҳӣ низ аҳамияти калон доранд.
Бояд зикр намуд, ки солҳои охир шаҳри Душанбе ба яке аз марказҳои муҳими баргузории ҳамоишҳо ва чорабиниҳои байналмилалӣ табдил ёфтааст. Ҳамасола ҳазорҳо меҳмонону сайёҳони хориҷӣ ба пойтахти Тоҷикистон ташриф оварда, аз имкониятҳои сайёҳӣ, ёдгориҳои фарҳангиву таърихӣ ва симои муосири шаҳр боздид менамоянд. Аз ин рӯ, тозагӣ, ободӣ ва зебоии кӯчаву хиёбонҳо дар муаррифии шоистаи пойтахт ва ҷалби бештари сайёҳон нақши муҳим доранд.
Соҳаи ободонӣ ва кабудизоркунӣ дар шаҳри Душанбе дар партави сиёсати созандаи роҳбарияти давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, инчунин дастгирии пайвастаи Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе рушди устувор дошта, ҳамасола бо татбиқи лоиҳаҳои нав такмил меёбад. Дар ин замина нигоҳубини мунтазами дарахтон, таъсиси майдончаҳои нави гулкорӣ, насби шабакаҳои муосири обёрӣ ва беҳтарсозии инфрасохтори шаҳрӣ амалӣ карда мешаванд.
Ҳамзамон, ба истиқболи ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатӣ тадбирҳои нави ободонӣ роҳандозӣ гардидаанд. Мувофиқи нақша, атрофи иншооти навбунёд ва биноҳои муҳиме, ки дар рӯзҳои ҷашн мавриди баҳрабардорӣ қарор мегиранд, пурра сабзу хуррам ва гулпӯш карда мешаванд. Барои ин ҳазорҳо ниҳол, дарахтони ҳамешасабз ва гулу буттаҳои ороишӣ шинонида шуда, тарҳу намои муосири гулкорӣ амалӣ мегардад.
Ба гуфтаи мутахассисон, корҳои кабудизоркунӣ дар ҳамаи ноҳияҳои пойтахт идома дошта, ҳадафи асосии он фароҳам овардани муҳити солим, баланд бардоштани фарҳанги шаҳрнишинӣ ва беҳтар намудани сатҳи зиндагии сокинон мебошад.
Ҳамин тавр, Душанбе дар остонаи ҷашни бузурги миллӣ бо хиёбонҳои сарсабз, гулҳои рангоранг ва иншооти навбунёдаш ба рамзи созандагӣ, пешрафт ва шукуфоии Тоҷикистони соҳибистиқлол табдил ёфтааст.
